[The Black Widow]
Μαύρη Χήρα
Η μαύρη χήρα ανήκει σε ενα γκρούπ αραχνών που είναι ευρύτερα γνωστές ως cobweb ή combfooted αράχνες και ανήκουν στην οικογένεια Theridiidae. Οι cobweb αράχνες, υφαίνουν ακανόνιστους ιστούς χαμηλά στο έδαφος, κοντά σε πεσμένους κορμούς δέντρων ή στις εισόδους εγκαταλελειμένων λαγουμιών απο τρωκτικά. Υφαίνουν τους ιστούς τους σε στρατηγικά σημεία με το κολλώδες μετάξι να φτάνει μέχρι το έδαφος και να λειτουργεί ώς γέφυρα για τα έρποντα θηράματά τους. Οι κραδασμοί των θηραμάτων που πιάστηκαν στον ιστό, είναι το σινιάλο που περιμένει η αράχνη για να τρέξει και να σκοτώσει το θήραμα που πιάστηκε στον ιστό.
Οι μαύρες χήρες τρέφονται όποτε πιαστεί κάτι στον ιστό τους. Αυτό σημαίνει οτι τρώνε οποιοδήποτε πλάσμα πιαστεί στον ιστό τους και δεν μπορεί να ξεφύγει. Αυτά τα ζώα είναι: έντομα, άλλες αράχνες και μικρά σπονδυλωτά. Χρησιμοποιώντας μικροσκοπικά combs στην άκρη του πίσω ζεύγους ποδιών τους, εκκρίνουν έναν κολλώδους σύστασης μεταξένιο ιστό, τον οποίο τυλίγουν γύρω απο το θύμα τους, πριν το σκοτώσουν με το μοιραίο δάγκωμα. Τα σαγόνια τους διοχετεύουν το δηλητήριο, το οποίο σκοτώνει και παράλληλα υγροποιεί τα εσωτερικά όργανα του θύματος. Οι cobweb αράχνες, συνήθως κρέμονται ανάποδα ακίνητες στο κέντρο του ιστού τους κατά τη νύχτα και κατά την ημέρα κρύβονται σε σχισμές και ανοίγματα στην γύρω περιοχή. Αν κατασκευάσουν κάπου τον ιστό τους, πολύ σπάνια φεύγουν για να αλλάξουν περιοχή.
Οι θηλυκές μαύρες χήρες έχουν ένα γυαλιστερό βινύλ μαύρο χρώμα και ονομάζονται "μαύρες χήρες" γιατί περιστασιακά τρώνε τα αρσενικά του είδους τους. Υπάρχουν περι τα 15 είδη μαύρης χήρας σε όλο τον κόσμο, ενώ στην N. Ευρώπη υπάρχουν 3 είδη και αυτά είναι: Latrodectus hystrix, Latrodectus dahli, Latrodectus pallidus. Tα ενήλικα θηλυκά είναι εύκολα αναγνωρίσιμα. Τα γυαλιστερά μαύρα ή καφέ σώματά τους είναι στρογγυλά και φουσκωμένα φτάνωντας τα 4 περίπου εκατοστά (μέτρηση απο τα μπροστινά πόδια μέχρι τα πίσω). Αν και το σώμα τους μοιάζει γυαλιστερό, κάτω απο το μικροσκόπιο, φαίνονται μικροσκοπικές τριχούλες. Οι ενήλικες συνήθως εμφανίζουν μια κόκκινη λωρίδα στην κάτω πλευρά και κατά μήκος της κοιλιάς. Αυτό είναι και το χαρακτηριστικό γνώρισμά τους. Ενώ αυτή η κόκκινη λωρίδα είναι εμφανής και στα δυο είδη, στο θηλυκό είναι πολύ πιο έντονη, καθώς κρέμεται ανάποδα στον ιστό της.
Τα ενήλικα αρσενικά μοιάζουν με τα θηλυκά αλλά είναι σημαντικά μικρότερα σε μέγεθος και στην εμφάνιση μοιάζουν περισσότερο με τα ανήλικα θηλυκά. Αν και το δηλητήριό τους είναι εξίσου ισχυρό με αυτό των θηλυκών, το μικρότερο μέγεθός τους, τα καταστεί τελείως ακίνδυνα για τον άνθρωπο.
Φλερτάροντας με το θάνατο
Όταν το αρσενικό ενηλικιωθεί, εναποθέτει ενα σπερματοφόρο σάκο, αφήνωντας στην άκρη μια σταγόνα υγρού την οποία κατευθύνει με τα πόδια του. Έτοιμο για δράση το αρσενικό, αρχίζει την αναζήτηση για το θηλυκό. Καθώς το αρσενικό πλησιάζει τη φωλιά της θηλυκιάς, χτυπά απαλά τον ιστό της για να της γνωστοποιήσει οτι είναι παρόν και ενδιαφέρεται να ζευγαρώσει και οτι δεν είναι κάποιο θήραμα που πιάστηκε στον ιστό της. Το αρσενικό έπειτα δονεί το πίσω μέρος της κοιλιάς του πάνω στον ιστό. Εαν το θηλυκό είναι δεκτικό στο κάλεσμά του, θα ανταποκριθεί πλησιάζοντας σιγά-σιγά. Τότε το αρσενικό θα πλησιάσει αργά και προσεκτικά τινάζει τα πόδια της με τα δικά του. Εαν το θηλυκό παραμένει δεκτικό, τότε το αρσενικό πλέκει ένα μεταξωτό πέπλο γύρω απο τη θηλυκιά, πριν εναποθέσει το σπερματοφόρο σάκο του στο πίσω μέρος της θηλυκιάς. Όταν το αρσενικό τελειώσει, πρεπει να εξέλθει απο τον ιστό το ίδιο προσεκτικά όπως είχε πλησιάσει, ώστε η θηλυκιά να μην τον περάσει κατά λάθος για θήραμα. Κουρασμένα και εξουθενωμένα απο την όλη διαδικασία, τα περισσότερα αρσενικά, παραπατούν και ατυχώς καταλήγουν να γίνουν ενα εύκολο γεύμα απο την πεινασμένη σύντροφό τους.
Οι θηλυκές μαύρες χήρες εναποθέτουν περί τα 500 αυγά τα οποία έχουν στρογγυλό σχήμα σε ενα μεταξωτό σάκο. Ο σάκος προστατεύει τα αυγά απο τα αρπακτικά και τα παράσιτα. Τα αυγά θα εκκολαφθούν σε 2 με 4 εβδομάδες, ανάλογα με τη θερμοκρασία και την υγρασία του περιβάλλοντος.
Μετά την εκκόλαψη, τα νεαρά αραχνάκια παραμένουν μέσα στο σάκο μέχρι την πρώτη έκδυση δέρματος. Τα αραχνάκια βγαίνουν απο τον σάκο, διασπώντας τον με το σάλιο τους. Όπως και τα αρσενικά, έτσι και τα μωρά αραχνάκια είναι τελείως ακίνδυνα για τον άνθρωπο.
Δαγκώματα απο Μαύρες Χήρες
Οι μαύρες χήρες είναι γνωστές για το δηλητηριώδες δάγκωμά τους. Αν μετρηθεί με το γραμμάριο, το δηλητήριο ενος είδους μαύρης χήρας στην Αμερική Latrodectus mactans, είναι 15 φορές πιο τοξικό απο αυτό ενός κροταλία. Εν τούτοις, το ποσό δηλητηρίου που εγχύεται στην πληγή σε δάγκωμα στον άνθρωπο, είναι σημαντικά μικρότερο απο αυτό ενός κροταλία για παράδειγμα και το δάγκωμα μπορεί να περάσει και εντελώς απαρατήρητο. Το δηλητήριό τους είναι νευροτοξικό και επηρεάζει το νευρικό σύστημα, προκαλώντας κνησμό στην περιοχή του δαγκώματος, οξύ πόνο των μυών και ξηροστομία, εφίδρωση και ναυτία.
Οι μαύρες χήρες δεν είναι επιθετικές αράχνες και τα δαγκώματα εύκολα μπορούν να αποφευχθούν, κρατώντας τα χέρια και τα πόδια μας μακριά απο εκεί όπου συχνάζουν. Εαν παρόλα αυτά σας δαγκώσει μια μαύρη χήρα, τοποθετήστε στην πληγή πάγο τυλιγμένο σε κομμάτι πανί, ηρεμήστε και κατόπιν αναζητήστε ιατρική φροντίδα αμέσως. Οι μαύρες χήρες υφαίνουν τους ιστούς τους σε ντουλάπες, υπόγεια, κάτω απο πέτρες και σε εγκατελειμένες φωλιές τρωκτικών. Οι ιστοί τους κατασκευάζονται απο εξαιρετικά ανθεκτικό μεταξωτό νήμα. Κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, το μετάξι που παρήγαγε η θηλυκιά μαύρη χήρα, συγκαταλεγόταν και χρησιμοποιούνταν ως το νήμα του σκόπευτρου στα ντουφέκια.
Πηγή: reptiles magazine
Συγγραφέας: Dr. Arthur v. Evans
Μετάφραση: webmaster@reptilesalonica.com
Φωτογραφία: Max-Planck-Institut f. biophys. Chemie
[Articles]
