t

Το αίνιγμα του Δράκου του Κομόντο

Οι μεγαλύτερες σαύρες μόνιτορ του κόσμου είναι ικανές να τρέξουν 20 χλμ. και να μυρίσουν λεία από 1 χλμ. απόσταση μακριά αλλά, κανείς δε γνωρίζει πόσοι δράκοι του Κομόντο επιζούν αυτή τη στιγμή ή που ακριβώς ζουν.

Κείμενο: Claudio Ciofi και Tim Jessop
__________________________________________________________________
Είναι Θέμα Γούστου

Η όραση και η ακοή δεν είναι κυρίαρχες σε ένα δράκο του Κομόντο. Τα μάτια του πιάνουν τα κινούμενα αντικείμενα αλλά είναι λιγότερο ευαίσθητα στα άψυχα αντικείμενα. Τα αυτιά του "ακούν" σε μια περιορισμένη κλίμακα του ήχου.

Το όργανο του Jacobson στα ερπετάΗ αίσθηση όμως της όσφρησης είναι ένα φαινόμενο της φύσης. Σε αντίθεση με τα θηλαστικά, ο δράκος βασίζεται σε δυο εξειδικευμένες οσφρητικές ρινικές κοιλότητες, γνωστό ως το αποκαλούμενο όργανο του Jacobson, τοποθετημένο στο επάνω μέρος του στόματος. Χρησιμοποιεί τη διχαλωτή γλώσσα του και "παίζοντάς" την μέσα έξω, παγιδεύονται επάνω της μόρια του αέρα, τα οποία πηγαίνουν στο όργανο του Jacobson και οι πληροφορίες στέλνονται μέσω νεύρων στον εγκέφαλο.

Η εξαιρετική δυνατότητα του δράκου του Κομόντο να ανιχνεύει μυρωδιές κατ' αυτό τον τρόπο, τον βοηθά στο να μυρίζει τη λεία του για πάνω απο 1 χλμ. απόσταση.

Δροσερός Πελάτης

Το νησί Κομόντο, είναι μια απο τις ξηρότερες περιοχές στην Ινδονησία, με λιγότερο απο 600 χιλ. βροχής ετησίως. Οι σαύρες μόνιτορ όπως ο δράκος του Κομόντο, δεν ιδρώνουν. Μπορούν μόνο να ασθμάνουν, ώστε να ελλατώσουν τη θερμοκρασία του σώματός τους και να ξαπλώνουν ακίνητα στη σκιά μικρών σπηλαίων ή λαγουμιών. Οι δράκοι αισθάνονται αρκετά άνετα στο νερό (είναι πολύ καλοί και γρήγοροι κολυμβητές). Στις πολύ ζεστές μέρες, οι ελάχιστες λίμνες που απομένουν απο την πολύ σύντομη περίοδο βροχών, είναι πολύτιμες, προσφέροντας ανακούφιση απο τον καυτό ήλιο.

Επάνω του

Τα αρσενικά υιοθετούν μια σειρά αμυντικών στάσεων όταν αντιμετωπίζουν τους ανταγωνιστές. Προσπαθούν να εμφανιστούν όσο το δυνατόν ογκοδέστεροι, φουσκώνοντας τα σώματά τους στα πλευρά και το προγούλι, σφυρίζωντας και κουνώντας απειλητικά τις ουρές τους αριστερά-δεξιά, έτοιμες να χτυπήσουν μαστιγώνοντας δυνατά, σε οποιονδήποτε πλησιάσει κοντά. Μια μάχη, επιλύεται συνήθως απο τους ανταγωνιστές που αξιολογούν το μέγεθος ο ενός του άλλου και το μικρότερο αρσενικό τελικά υποχωρεί.

Όταν όμως δυο μεγάλα αρσενικά συναντιούνται, αρχίζουν μια τελετουργική μάχη η οποία μπορεί να καταλήξει σε τραυματισμό. Χρησιμοποιώντας τις ουρές τους για υποστήριξη, παλεύουν σε όρθια στάση, πιάνοντας τον αντίπαλο με τα μπροστινά πόδια επιχειρώντας να τον ρίξουν.

Πηγή: Wildlife magazine, March 2004 - Tracking the dragon
Μετάφραση: webmaster@reptilesalonica.com

« Δημοσιεύματα
      [Articles]

 

go Home

Τρέχουσα κατάταξη στο reptirank Τρέχουσα κατάταξη στο Fauna Top Sites

www.reptilesalonica.com