Πολλά είδη βατράχων είναι γνωστοί από παλιά για ουσίες που παράγουν για να προστατευτούν από μύκητες, έντομα και θηρευτές. Ορισμένες από τις εκκρίσεις αυτές είναι τοξικές, κάποιες μυρίζουν άσχημα, ενώ άλλες έχουν αναλγητικές ιδιότητες ή είναι παραισθησιογόνα.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αδελαΐδας ήθελαν να δούν τι επίδραση στα κουνούπια οι εκκρίσεις του Litoria caerulea, ενός βατράχου που ζει στα δάση της βόρειας Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας. Αρχικά απομόνωσαν το γλοιώδες έκκριμα κάνοντας ήπια ηλεκτροσόκ στους βατράχους για να προκαλέσουν σείσπαση των αδένων.
Τα δείγματα διαλύθηκαν σε νερό και επαλείφθηκαν στις ουρές ποντικών, οι οποίοι τέθηκαν στη διάθεση κουνουπιών του είδους Culex annulirostris, επιθετικά κουνούπια της Αυστραλίας που συχνά μεταδίδουν εγκεφαλίτιδα.
Το έκκριμα προστάτευσε τα πειραματόζωα για δύο ώρες, αναφέρουν οι επιστήμονες στην επιθεώρηση Biology Letters. Συγκριτικά, τα ποντίκια που είχαν εκτεθεί στα έντομα χωρίς προστασία άντεξαν μόλις δέκα λεπτά πριν τα πρώτα δαγκώματα στις ουρές τους, ενώ όσα είχαν ψεκαστεί με το συνθεκτικό εντομοαπωθητικό DEET (αναπτύχθηκε για τον αμερικανικό στρατό μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο) προστατεύτηκαν έως και δύο ώρες.
Οι ερευνητές σκοπεύουν τώρα να εξετάσουν και τους Litoria rubella και Uperoleia mjobergi, δύο ακόμα πολλά υποσχόμενους βατράχους που φαίνεται να διαθέτουν εντομωαπωθητικές ικανότητες.
