Σύμφωνα με μια νέα μακρόχρονη μελέτη, οι αλλαγές στο κλίμα ενδεχομένως να ευθύνονται για την απότομη πτώση του πληθυσμού σε περισσότερα από 12 είδη βατράχων και σαυρών της κεντρικής Αμερικής.
Η έρευνα παρουσιάζει μια νέα πτυχή στην προσπάθεια κατανόησις της ραγδαίας εξαφάνισης που έχει παρατηρηθεί στη κεντρική και νότια Αμερική, όπου περισσότερα από 100 είδη αμφιβίων έχουν εκλείψει από το 1980.
Η εκτεταμένη μείωση στους πληθυσμούς των βατράχων έχει κυρίως αποδοθεί σε ένα συγκεκριμένο μύκητα γνωστό με την ονομασία BD. Αυτός ο μύκητας μπορεί να προκαλέσει την εξαφάνιση ενός είδους μέσα σε λίγους μήνες.
Η νέα έρευνα όμως αποκάλυψε μία αργή αλλά σταθερή μείωση στους αριθμούς των βατράχων και των σαυρών, που ζουν σε απάτητα, προστατευόμενα τροπικά δάση που ο BD δεν υπάρχει.
Σύμφωνα με τον Steven M. Whitefield από το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Florida, που ηγείται της μελέτης, “ δεν υπήρχε κανείς λόγος που να προκαλέσει τη μείωση αυτών των ειδών. Πιστεύαμε πως οι πληθυσμοί στις κάτω περιοχές της κεντρικής Αμερικής δεν διέτρεχαν κανένα κίνδυνο.”
“Αυτό είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνο επειδή ακόμα και είδη που θεωρούνταν λιγότερο ευάλωτα, παρουσιάζουν ξεκάθαρα σημάδια μείωσης και αυτό προκαλεί ανησυχία.”
Η νέα μελέτη που δημοσιεύεται στο τρέχον τεύχος των Πρακτικών της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών, εξέτασε δεδομένα που συγκεντρώθηκαν τα τελευταία 35 χρόνια στο βιολογικό σταθμό La Selva στην Costa Rica.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν μια πτώση της τάξης του 75% στους ντόπιους πληθυσμούς αμφιβίων και ερπετών κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Όπως εξήγησε ο Whitefield, ο μύκητας BD όχι μόνο δεν υπάρχει στη La Selva, αλλά επιπλέον δεν επηρεάζει καθόλου τα ερπετά. Επομένως κάποιος άλλος παράγοντας ευθύνεται για τη μείωση αυτή.
Τα ευρήματα της ομάδας του δείχνουν ότι οι αυξημένες βροχοπτώσεις και οι υψηλές θερμοκρασίες που παρατηρήθηκαν στην περίοδο αυτή των 35 ετών, ενδεχομένως να ευθύνονται. Οι θερμές και υγρές συνθήκες επιταχύνουν την αποσύνθεση των νεκρών φύλλων στα οποία κατοικούν τα ζώα, όπως αναφέρει ο Whitefield.
“Ένας από τους λόγους που κάνουν την κρίση αυτή τόσο ανησυχητική είναι το γεγονός ότι τα είδη εξαφανίζονται ραγδαία, ακόμα και σε περιοχές με ελάχιστη ή καθόλου ανθρώπινη επίδραση” τόνισε ο Whitefield.
“Οι βιολόγοι μπορούν να προβλέψουν ποια είναι πιθανόν να εκλείψουν”, πρόσθεσε ο Whitefield κάνοντας μια πρόταση για τη δημιουργία πληθυσμών υπό αιχμαλωσία για τη διάσωση εκατοντάδων αμφιβίων ειδών.
Όπως ανέφερε όμως “ ένα τέτοιο εγχείρημα είναι προφανώς πολυδάπανο, επομένως απαιτούνται περισσότερα κονδύλια για τη διατήρηση των αμφιβίων”.
Πηγή: news.nationalgeographic.com
Μετάφραση:
Στέφανος Μπαλαμπάνης
