Ερπετά - Η Ελληνική Πύλη :: Προβλήματα διατροφής στα ερπετά και τα επακόλουθα

Κοινά Προβλήματα Διατροφής

Η αδυναμία του ερπετού να τραφεί μπορεί να οφείλεται σε έναν ή περισσότερους πιθανούς λόγους. Για να κάνετε το ερπετό σας να αρχίσει να τρώει και πάλι, η ελλοχεύουσα αιτία για την οποία δεν τρώει, χρειάζεται να προσδιοριστεί και να διορθωθεί: η αδυναμία σίτισης είναι ένα σύμπτωμα, ένα σημάδι μιας ελλοχεύουσας κατάστασης. Με το να δίνετε με το ζόρι στο ερπετό σας να φάει, δεν θα διορθωθεί το πρόβλημα, απλά θα δώσει ενέργεια στο ζώο να επιβιώσει, όχι να αναπτυχθεί.

Οι λόγοι άρνησης σίτισης περιλαμβάνουν:

Περιβάλλον

• Νεοαποκτηθέν ζώο-ακόμα δεν συνήθισε στο χώρο του
• Οι θερμοκρασίες του νερού ή του χώρου είναι πολύ κρύες ή πολύ ζεστές
• Ακατάλληλα διαρρυθμισμένο και εξοπλισμένο περιβάλλον
• Ανάρμοστος κύκλος φωτοπεριόδου νύχτας/ημέρας
• Το τεράριουμ είναι πολύ μικρό για επιτυχές "κυνήγι"
• Το δοχείο με το νερό είναι πολύ ρηχό για τα υδρόβια είδη
• Ανεπαρκής πρόσβαση σε σημεία με ανεβασμένη θερμοκρασία από λάμπα(ες) πυράκτωσης
• Ανεπαρκή επίπεδα έκθεσης σε ακτίνες UVA
• Αμυδρός φωτισμός χώρου για τα ημερόβια ερπετά
• Ανεπαρκείς ή ελλιπείς κρυψώνες

Πρακτικές Σίτισης

• Τάισμα σε λάθος ώρα της ημέρας ή της νύχτας
• Ανορεξία λόγω του ότι τρέφεται πολύ συχνά ή πάρα πολύ σε κάθε γεύμα
• Το θήραμα δεν έχει αποψυχθεί επαρκώς (για τα είδη που τρέφονται με κατεψυγμένη τροφή)
• Το θήραμα δεν αναγνωρίζεται ως τροφή από το ερπετό

Υγεία

• Αφυδατωμένο, λόγω της ανεπαρκούς ή της ακατάλληλα προσφερόμενης πρόσβασης σε νερό, ασθένεια, ή εκτενής χρήση των νεφροτοξικών αντιβιοτικών
• Ισχνό ερπετό από χρόνιο λιμό
• Άρρωστο ή τραυματισμένο
• Δυσκοιλιότητα (λόγω αφυδάτωσης, έλλειψης άσκησης, ή συμπίεσης των κοπράνων)
• Συμπίεση κοπράνων λόγω ξένου αντικειμένου στο έντερο
• Φορτωμένο με πολλά παράσιτα

Ψυχοκοινωνικά

• Τεράριουμ μικρό και στενάχωρο με πολλή φασαρία ή διαπεραστικούς ήχους, άλλα ζώα που τρομάζουν το ερπετό
• Επιθετικό ή κυρίαρχο άλλο ζώο, το εμποδίζει να σιτιστεί ή να θερμορυθμιστεί κατάλληλα

'Αλλα

• Νεογέννητο που δεν είναι έτοιμο ακόμη να σιτιστεί
• Ετοιμάζεται για έκδυση δέρματος
• Έγκυο ερπετό ή ερπετό που ετοιμάζεται να γεννήσει

Εάν είναι δυνατό, είναι πάντα καλύτερο να μάθετε το ερπετό σας να τρώει από μόνο του από το να αναγκάζεστε να το ταΐζετε εφ' όρου ζωής είτε με το χέρι είτε με ειδικό σωλήνα. Μόλις βεβαιωθεί ότι το ερπετό είναι υγιές και σε σωστά διαμορφωμένο περιβάλλον, υπάρχουν ορισμένα τεχνάσματα για το ερπετό που δεν έχει συνηθίσει να τρώει από μόνο του:

Σαρκοφάγα/Παμφάγα

• Ταΐστε ζωντανή τροφή, κατόπιν κάποιο θήραμα ζαλισμένο έτσι ώστε να μην μπορεί να αντιδράσει έντονα, ακολουθούμενο από φρεσκοσκοτωμένο θήραμα και έπειτα και πάλι φρεσκοσκοτωμένο
• Για ερπετά που ανιχνεύουν με θερμογραφικά το θήραμά τους, ζεσταίνετε το πουλί ή το τρωκτικό που προορίζεται ως θήραμα (σφραγισμένο σε πλαστική σακούλα και βυθισμένο σε ζεστό νερό για 10 λεπτά, ή ζεσταίνετέ το κάτω από λάμπα, πάνω σε heatpad ή στο φούρνο στους 82 βαθμούς Κελσίου
• Λάβετε υπόψη σας τις φυσικές στρατηγικές ιδιότητες του είδους στο κυνήγι και σίτιση (αναζήτηση και καταδίωξη κατά παραμονής και προσμονής) και την προσφορά τροφής αναλόγως με το χέρι
• Για τα φίδια που τρομάζουν από το ζωντανό θήραμα, βάλτε το σκοτωμένο θήραμα στο τεράριουμ, στην κρυψώνα τους, ή ακόμα μπροστά τους
• Παρενοχλήστε ελαφρώς το φίδι, χτυπώντας ελαφρά στη μύτη ή στο πλάι του στόματος με το θήραμα, καθώς το κρατάτε με τη λαβίδα
• Αφού το ερπετό άρχισε να τρώει μικρό θήραμα ή θήραμα αρωματισμένο τεχνητά, κρατήστε ένα άλλο μικρό ή μη αρωματισμένο θήραμα στο πίσω μέρος του θηράματος που καταπίνει. Κατ' αυτό τον τρόπο, το ερπετό δεν έχει παρά να αρχίσει να καταπίνει το δεύτερο θήραμα καθώς το πρώτο κατεβαίνει στον οισοφάγο

Φυτοφάγα/Παμφάγα

• Ετοιμάστε το φαγητό σε μικρά κομμάτια
• Αναμίξτε τροφές που ξέρετε ότι είναι οι αγαπημένες τους
• Εάν χρησιμοποιήθηκε χυλός, προσθέστε λίγο από το χυλό στη σαλάτα με τα χορταρικά

Αλλαγές στα επίπεδα θερμοκρασίας και υγρασίας

Τα επίπεδα θερμοκρασίας και υγρασίας σε ένα τεράριουμ θα ποικίλουν όλο το χρόνο, καθώς τα επίπεδα θερμοκρασίας και υγρασίας του περιβάλλοντα χώρου ανεβαίνουν και πέφτουν.

Ίσως χρειαστεί να ανεβάσετε περισσότερο την υγρασία τεχνητά κατά τη διάρκεια του χειμώνα και λιγότερο το φθινόπωρο για παράδειγμα. Υγρόμετρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να μετράτε την υγρασία και ίσως να χρησιμοποιηθούν ως οδηγός ώστε να ξέρετε πότε είναι απαραίτητο να ανεβάσετε ή να χαμηλώσετε τα επίπεδα υγρασίας. Δυστυχώς, περισσότερα είναι γνωστά για τις απαιτήσεις θερμοκρασίας του είδους στην αιχμαλωσία, παρά για αυτές της υγρασίας. Ελλείψει των συγκεκριμένων στοιχείων για τα απαραίτητα επίπεδα υγρασίας, χρειάζεται να μάθετε να κρίνετε μόνος σας την επάρκεια υγρασίας, βασιζόμενος στα παραπάνω σημεία αναφοράς.

Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, η πτώση της εξωτερικής θερμοκρασίας έχει ως αποτέλεσμα και την πτώση της θερμοκρασίας μέσα στο σπίτι. Αυτή η πτώση στη θερμοκρασία του περιβάλλοντος, συχνά επιδρά σε μια πτώση της θερμοκρασίας μέσα στο τεράριουμ. Ελέγχετε πάντοτε τις θερμοκρασίες με 2 τουλάχιστον θερμόμετρα, τοποθετημένα το ένα στο κέντρο του τεράριουμ και το άλλο στην περισσότερο δροσερή πλευρά. Μπορεί να διαπιστώσετε ότι κατά τη διάρκεια των κρύων μηνών, δεν χρειάζεται μόνο να ανεβάζετε την υγρασία μέσα στο τεράριουμ, αλλά ίσως χρειαστεί να τοποθετήσετε ισχυρότερο εξοπλισμό παραγωγής θερμότητας, ώστε να διατηρούνται οι απαραίτητες θερμοκρασίες.

Ένας τελικός παράγοντας που χρειάζεται να αναφερθεί είναι η τάση του ανθρώπου να απαιτεί από το ζώο να διατηρεί το χρονικό πρόγραμμα του ίδιου. Πολλοί άνθρωποι δουλεύουν κατά τη διάρκεια της ημέρας, έρχονται κουρασμένοι το βράδυ, σπαταλώντας μια ώρα το πολύ σε μικροδουλειές πριν κάτσουν και ξεκουραστούν. Εκείνη την περίοδο, μπορεί να θελήσουν να ταΐσουν το ερπετό τους, ή να το βγάλουν από το τεράριουμ. Το πρόβλημα είναι πως, αν το ερπετό τους είναι ημερόβιο (δραστηριοποιείται κατά τη διάρκεια της ημέρας), χρειάζεται να κοιμηθεί τη νύχτα. Συνεχής διάσπαση του κύκλου του ύπνου, καθώς και αναγκαστική σίτιση τη νύχτα αντί την ημέρα, έχει ως αποτέλεσμα μακροπρόθεσμα χαμηλό επίπεδο στρες. Το ίδιο ισχύει και στον αντίποδα. Για ανθρώπους δηλαδή που εργάζονται τη νύχτα και διατηρούν νυκτόβια ερπετά. Τα νυκτόβια ερπετά χρειάζονται σκοτάδι για να λειτουργήσουν κανονικά.

Τι είναι όλα αυτά λοιπόν που σχετίζονται με την υγεία των ερπετών;

Το στρες είτε λίγο είτε πολύ, καθώς και τα άμεσα αποτελέσματα των περιβαλλοντικών προβλημάτων του ερπετού (μέγεθος τεράριουμ, προσανατολισμός, θέρμανση, φωτισμός, σίτιση, υγρασία κ.α.) μπορεί να οδηγήσει σε ασθένεια. Θερμικά εγκαύματα, δυσλειτουργία ενδοκρινικού συστήματος, στέρηση ύπνου, συνεχιζόμενο καθεστώς τρόμου/ή ανασφάλειας, υποσιτισμός, κ.α., οδηγούν σε πολυάριθμες ασθένειες και διαταραχές. Το στρες καθεαυτό μπορεί να καταστείλει την ανοσοποιητική λειτουργία, καθιστώντας το σώμα ανίκανο να κρατήσει μακριά την μόλυνση, ή τα εσωτερικά παράσιτα με φυσικό τρόπο, κρατώντας τους πληθυσμούς τους υπό έλεγχο. Όσο περισσότερο στρες υπάρχει, ή όσο περισσότερο διαρκεί, τόσο περισσότερο το ζώο εξασθενεί και έτσι είναι λιγότερο ανεκτικό σε νέες εξάρσεις στρες και άλλου τύπου προβλήματα στο περιβάλλον του.

Τα ερπετά πεθαίνουν αργά. Εξαιτίας της εκτοθερμικής ιδιότητας του σώματός τους, είναι ικανά να αποθηκεύουν ενέργεια ώστε να διατηρούν τις βασικές λειτουργίες του σώματός τους για μεγάλη διάρκεια, για πολύ περισσότερο διάστημα από κάποιο πουλί ή θηλαστικό. Τα ερπετά δεν πεθαίνουν "ξαφνικά." Όταν πει κάποιος ότι έχει συμβεί κάτι τέτοιο, αυτό που πραγματικά συνέβη είναι ότι, το ερπετό ήταν άρρωστο για μεγάλο διάστημα, σύμφωνα με τη φύση των πλασμάτων που διαβιούν στην άγρια πανίδα και έκρυψαν την αδυναμία της κατάστασής τους, διότι τα αδύναμα και γέρικα είναι αυτά που πέφτουν ευκολότερα θύματα αρπακτικών. Τα ζώα εκείνα που είναι έμπειρα και καταστέλλουν τα σημάδια ασθένειας και αδυναμίας, είναι αυτά που έχουν μια πιθανότητα ανάκτησης της υγείας τους πριν γίνουν θήραμα. Στην άγρια φύση όπως και στην αιχμαλωσία, η μειωμένη δραστηριότητα και η αυξημένη κάλυψη είναι συμπεριφορές που συνδέονται με προσπάθειες διατήρησης ενέργειας (για παράδειγμα, όσο λιγότερο κινείται τόσο λιγότερες θερμίδες σπαταλά, μια κοινή αντίδραση για να επιβραδυνθεί ο λιμός και το σώμα να αξιοποιεί περισσότερο χρόνο για ανάρρωση) και επίσης η απόκρυψη που κρατά σε ασφάλεια το ζώο ώστε να αποφύγει τα αρπακτικά.

Συμπεριφοριστικές Αλλαγές

Οι αλλαγές στη συμπεριφορά ενδέχεται να είναι ένα σημάδι ελλοχεύοντος φυσικού προβλήματος. Τείνουμε να πιστεύουμε ότι τα προβλήματα υγείας προκαλούν λήθαργο και απώλεια της όρεξης, αλλά τα ζώα ενδέχεται επίσης να γίνουν υπερδραστήρια, νευρικά και γενικά να συμπεριφέρονται αλλόκοτα στην εξοικειωμένη επαφή με τον χειριστή του-στην περίπτωση εσείς. Μερικές Ιγκουάνα για παράδειγμα, μπορούν να γίνουν επιθετικές. Η επιθετικότητα εμφανίζεται στις πράσινες Ιγκουάνα κατά την αναπαραγωγική περίοδο και τις εδαφικές κυριαρχικές τους τάσεις, ενώ τέτοιες συμπεριφορές, συχνά απομακρύνονται καθώς είναι ταυτιζόμενες με τις αρσενικές Ιγκουάνα. Όπως και ένας ολοένα αυξανόμενος αριθμός κατόχων Ιγκουάνα ανακαλύπτει, ασυνήθιστη επιθετικότητα ενδέχεται να προκαλούνται από μεγάλους όγκους, κύστεις, πόνο, διαταραχές και παθολογίες. Κατά την έρευνα των πιθανών αιτιών της ασυνήθιστης επιθετικής συμπεριφοράς, μην απορρίψετε ένα αρχικά φυσιολογικό αίτιο, έως ότου εσείς και ο κτηνίατρος έχετε εξετάσει ενδελεχώς.

Σχετικοί σύνδεσμοι