Ένα νέο είδος βατράχου ανακαλύφθηκε, του οποίου οι πρόγονοι εξελίχθηκαν
κάτω απο τη σκιά εξέλιξης των δεινοσαύρων. Ο Μώβ βάτραχος όπως ονομάστηκε,
του οποίου το επιστημονικό όνομα είναι Nasikabatrachus sahyadrensis,
ανακαλύφθηκε απο ένα ζευγάρι βιολόγων στα βουνά της Νότιας Ινδίας, στις 16
Οκτωβρίου και δημοσιεύθηκε σε άρθρο του περιοδικού Nature.
Το μαυρομώβ ζωντανό απολίθωμα του παρελθόντος έχει πολύ παράξενη μορφολογική
δομή.
Στα πλευρά είναι φουσκωμένο και με ένα μικρό αναλογικά κεφάλι, το οποίο έχει
μυτερό ρύγχος προς τα πάνω.
Οι στενότεροι συγγενείς του είδους του, υπάρχουν σε ένα σύνολο μικρών νησιών
στις Σευχέλες 3.000 χιλιόμετρα μακριά απο το μέρος στο οποίο ανακαλύφθηκε.
"Δεν έχουμε ιδέα, ενδέχεται να είναι το στενότερο συγγενικά είδος με το
είδος που βρίσκεται σε αυτά τα νησιά στις Σευχέλες" λέει ο Franky Bossuyt,
βιολόγος στο Free University των Βρυξελών στο Βέλγιο, με τον συνεργάτη του
S. D. Biju.
Ο Biju και ο Bossuyt ονόμασαν το νέο είδος Nasikabatrachus sahyadrensis
εξηγώντας πως είναι τόσο μοναδικό όσο χρειάζεται για να εδραιωθεί αυτή η νέα
ανακάλυψη ως ένα εξ' ολοκλήρου καινούργιο είδος στην οικογένεια
Nasikabatrachidae, της οποίας είναι το μοναδικό είδος (τουλάχιστον μέχρι
τώρα).
Η συγγενικότητα του Μωβ βατράχου με τον Sooglossidae στις Σευχέλες (βλέπε
φωτογραφία), υποδεικνύει οτι αυτά τα δυο είδη εξελίχθηκαν πριν απο περίπου
130.000.000 χρόνια και πριν η αρχαία ήπειρος, η ονομαζόμενη Gondwana,
διαχωρίζοντας την Ινδία απο την υπόλοιπη Ασία και περαιτέρω, η απομόνωση των
νησιών Σευχέλες στον Ινδικό Ωκεανό.
Ο Blair Hedges, ένας εξελικτικός βιολόγος στο κρατικό Πανεπιστημιακό πάρκο
της Πενσυλβάνια, ο οποίος έγραψε τις συνοδευτικές ειδήσεις και τις απόψεις
σχετικά με τον Nasikabatrachus, για το περιοδικό Nature, είπε οτι αυτή η
ανακάλυψη είναι αξιοπρόσεκτη και μοναδική.
"Νέα είδη βρίσκονται συχνά -περίπου 70 βρίσκονται κάθε χρόνο- αλλά σχεδόν
πάντα συσχετίζονται με άλλα γνωστά είδη," είπε. "Αυτός δεν είναι όπως οι
άλλες ανακαλύψεις, δεν έχει στενή συγγένια με οποιοδήποτε άλλο είδος παρά
μόνο πολύ μακρά συγγένεια με μια οικογένεια βατράχων στις Σεϋχέλες.
Αυτό ακριβώς καθιστά τη συγκεκριμένη ανακάλυψη πολύ σημαντική."
Yπάρχουν μόνο 29 οικογένειες βατράχων, καλύπτοντας περίπου 4,800 γνωστά είδη
και τα περισσότερα απο αυτά ανακαλύφθηκαν τον 18ο και 19ο αιώνα.
Αυτό κάνει την ανακάλυψη του Nasikabatrachus τόσο σπάνια όσο μια ανα αιώνα!,
προσθέτει ο Hedges.
Απομονωμένα βουνά
Ο Nasikabatrachus, ανακαλύφθηκε στα Δυτικά Ghats, μια οροσειρά στη Νότια
Ινδία η οποία καλύπτεται στα
Τροπικά δάση.
Οι μαχόμενοι για τη διατήρηση του φυσικού περιβάλοντος, τ ο θεωρούν μια
δυναμική ζώνη βιοποικιλότητας, ένα πλούσιο αλλά απειλούμενο με εξαφάνιση,
απόθεμα μοναδικής χλωρίδας και πανίδας.
Η Ανθρώπινη πίεση, πρωτίστως απο τη Γεωργία, έχει μειώσει τη δασική κάλυψη
σε εκείνη την περιοχή σε λιγότερο απο 10% του αρχικού, εξηγεί ο Hedges.
Το τμήμα δασικής Γης που παραμένει είναι μακρινό και απρόσιτο, κάτι που
εξηγεί γιατί ο Nasikabatrachus δεν είχε ανακαλυφθεί για τόσο πολύ καιρό.
"Το να πηγαίνεις και να ψάχνεις για αυτά τα ζώα δεν είναι καθόλου εύκολο,"
λέει ο Hedges, ο οποίος πρόσθεσε οτι όπως καταδεικνύεται απο αυτή την
ανακάλυψη, αξίζει να ρίξει μια ματιά ξανά.
Ο Bossuyt είπε πως άλλοι άνθρωποι μπορεί να είχαν δεί το Nasikabatrachus
πριν, αλλά κανένας δε μπήκε στον κόπο να το εξετάσει ώστε να βρεί τη
σπανιότητά του. Επίσης, "αυτός ο βάτραχος ζεί υπόγεια και βγαίνει μόνο κατά
τη διάρκεια του μουσώνα, ακριβώς δυο εβδομάδες το χρόνο και έπειτα κρύβονται
και πάλι" λέει ο Bossuyt.
Βάτραχοι και Ήπειροι
Ο Biju και ο Bossuyt στο περιοδικό Nature, καταλήγουν στο συμπέρασμα οτι η
ανακάλυψη του Nasikabatrachus και η συγγένειά του με τους βατράχους
Sooglossid στις Σεϋχέλες, βοηθά στο να ολοκληρωθεί το πάζλ του πώς οι
βάτραχοι εξελίχθηκαν και εξαπλώθηκαν σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης.
Οι επιστήμονες θεωρούν οτι ο διαχωρισμός και η κλίση των ηπείρων επηρέασαν
την εξέλιξη των προηγμένων βατράχων. Για παράδειγμα, η Ινδία υπήρξε κάποτε
τμήμα της μεγάλης υπερ-Ηπείρου στο νότιο ημισφαίριο, γνωστή ως Γκοντβάνα,
μαζί με τη Νότια Αμερική, τη Μαδαγασκάρη, τις Σεϋχέλες, την Ανταρκτική και
την Αυστραλία.
Σύμφωνα με μια θεωρία, το μεγάλο κομμάτι που σηματίστηκε και δημιούργησε τη
Νότια Αμερική και την Αφρική, διαχωρίστηκε απο τη Γκοντβάνα περίπου
160.000.000 χρόνια πριν.
Το κομμάτι-ήπειρος που δημιούργησε την Ανταρκτική και την Αυστραλία,
διαχωρίστηκε περίπου 130.000.000 χρόνια πριν, ακολουθούμενο απο τη
Μαδαγασκάρη περίπου 90.000.000 χρόνια πριν και τις Σεϋχέλες περίπου
65.000.000 χρόνια πριν.
Εαν αυτή η θεωρία είναι σωστή, λέει ο Hedges, η Ινδία θα πρέπει να είχε
καταλήξει κάπου νοτιότερα, απομονωμένη απο τον υπόλοιπο κόσμο για περίπου
10.000.000 χρόνια, πριν αγγίξει την Ασία (55.000.000 χρόνια πριν) και
διαμορφωθούν τα Ιμαλάια.
Αφ' ενός, ο Hedges είπε "Το γεγονός οτι το νέο είδος βατράχου συσχετίζεται
γονιδιακά με κάποιο βάτραχο απο το νοτιότερο ημισφαίριο, είναι λογικό:
δείχνει τη γεωλογική συσχέτιση."
Αφ' ετέρου, ο Nasikabatrachus είναι τόσο μοναδικός-τόσο διαφορετικός απο
άλλους βατράχους και μόνο εξ' αποστάσεως συσχετιζόμενος με τους βατράχους
στις Σεϋχέλες- ώστε υποστηρίζει τη θεωρία οτι η
Ινδία απομονώθηκε για εκατομμύρια χρόνια πριν ενωθεί με την Ασία, είπε ο
Hedges.
Αυτή η θεωρία αντικρούεται απο απολιθωμένα αρχεία που αφορούσαν τους
δεινοσαύρους, τις σαύρες, τα βατράχια και τα θηλαστικά στη Νότια Αμερική,
Αφρική και Ασία.
"Όταν βρίσκουμε μοναδικούς οργανισμούς αυτό σημαίνει οτι είχαν απομονωθεί
για μεγάλο χρονικό διάστημα, όπως συνάβει με τις γιγαντιαίες χελώνες των
νησιών Γκαλαπάγκος," λέει ο Hedges.
Πηγή: National Geographic, Nature magazine
Μετάφραση-Προσαρμογή:
webm...@reptilesalonica.com
