Νέα επιστημονικά δεδομένα προέκυψαν όσον αφορά τη στρατηγική των θηρευτών. Πιο συγκεκριμένα, ένα είδος αράχνης της οικογένειας Araneidae διαπιστώθηκε ότι δελεάζει δύο είδη σκώρων, με το να απελευθερώνει χημικές ουσίες παρόμοιες με τις φερομόνες (πρόκειται για ορμόνες που χρησιμοποιούνται από πολλούς οργανισμούς κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής διαδικασίας). Μάλιστα οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η αράχνη έχει τη δυνατότητα να μεταβάλλει την ποσότητα και το μίγμα αυτών των ουσιών για να προσελκύει είδη που εκμεταλλεύονται διαφορετικούς χώρους και είναι δραστήρια σε διαφορετικούς χρόνους.

Οι αράχνες αυτές (γένη: Dicrostichus, Mastophora) είναι από τα είδη εκείνα που δεν σχηματίζουν ιστό, απλά δημιουργούν μια ίνα μεταξιού στο ένα άκρο της οποίας υπάρχει μια κολλώδης ουσία. Η αράχνη απελευθερώνει της χημικές ουσίες που είναι παρόμοιες με τις φερομόνες των θηλυκών σκώρων, με αποτέλεσμα οι αρσενικοί σκώροι να προσελκύονται στο νήμα για την αναζήτηση του θηλυκού ατόμου, όπου παγιδεύονται από την αράχνη και θανατώνονται. Αν και τα διαφορετικά είδη σκώρων παράγουν κατά πολύ διαφορετικά μίγματα φερομονών, εντούτοις οι αράχνες με τις χημικές ουσίες που παράγουν μπορεί να προσελκύσουν και διαφορετικά είδη, αν και φαίνεται να υπάρχει κάποιου είδους ειδίκευση όσον αφορά ποιά είδη σκώρων θα ξεγελασθούν τελικά. Ο βαθμός της επιτυχίας είναι μεγαλύτερος όσο πιο συγκεκριμένος είναι ο στόχος και μάλλον αυτόν τον κανόνα φαίνεται να τον ακολουθούν στη στρατηγική τους οι αράχνες αυτές. Επομένως διαφορετικά είδη αραχνών προσελκύουν και διαφορετικά είδη σκώρων.

Το είδος Mastophora hutchinsoni έχει την ικανότητα να προσελκύει δύο διαφορετικά είδη σκώρων, τα είδη Tetanolita mynesalis και Lacinipolia renigera. Τα είδη αυτά είναι δραστήρια, σε διαφορετικές στιγμές κατά τη διάρκεια της νύχτας. Έτσι ενώ τα άτομα του είδους Lacinipolia renigera πετούν μέχρι τις 22:30, τα άτομα του είδους Tetanolita mynesalis είναι δραστήρια από τις 23:00 και έπειτα. Μάλιστα οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η αράχνη μειώνει τα επίπεδα των χημικών ουσιών παρόμοιων με αυτών των Lacinipolia renigera στη διάρκεια της νύχτας. Είναι καταπληκτικό το γεγονός ότι η αράχνη μπόρεσε και προσάρμοσε την ικανότητα προσέλκυσης, στη διάρκεια της νύχτας, σύμφωνα με τον Thomas Eisner του Πανεπιστημίου Cornell των ΗΠΑ. Η προσαρμογή αυτή δίνει τη δυνατότητα στην αράχνη να έχει ποικιλία στη διατροφή της.

Ο Kenneth Haynes και οι συνεργάτες του από το Πανεπιστήμιο του Kentucky των ΗΠΑ, έβαλαν αράχνες ταυτόχρονα και με τα δύο είδη σκώρων. Με έκπληξη οι επιστήμονες της ομάδας του Kenneth Haynes διαπίστωσαν ότι η αράχνη μπορούσε να προσελκύει ταυτόχρονα και τα δύο είδη. Η εξελικτική διαδικασία ορισμένες φορές οδηγεί στην ειδίκευση, που πολλές φορές καταλήγει να είναι επικίνδυνη όσον αφορά την επιβίωση ενός είδους. Όταν το θήραμα για κάποιο λόγο παύει να υπάρχει και ο θηρευτής έχει "μάθει" να τρέφεται μόνο με αυτό, τότε ο θηρευτής είναι καταδικασμένος. Αυτό τουλάχιστον σε πρώτη φάση δε φαίνεται να ισχύει στις εν λόγω αράχνες μια και τα διαφορετικά μίγματα των χημικών ουσιών που έχουν, τους παρέχουν μια μικρή προσαρμοστικότητα ως προς τα είδη που τελικά θα προσελκύσουν.