Τα αμφίβια αντιμετωπίζουν πολλούς κινδύνους.
Περίπου το 1/3 από τα 6000 είδη βατράχων, φρύνων και σαλαμανδρών απειλούνται
με εξαφάνιση. Περισσότερα από 120 είδη έχουν ενδεχομένως αφανιστεί από το
1980 και 435 είδη έχουν περιπέσει σε κατάσταση πολύ μεγάλης απειλής σε αυτό
το διάστημα.
Για αυτόν ακριβώς το λόγο, τον Οκτώβριο του 2005 η παγκόσμια ένωση ζωολογικών κήπων και ενυδρείων πήρε μία απόφαση να συγκαλέσει όλα τα ενυδρεία και τους ζωολογικούς κήπους ώστε να αντιμετωπιστεί η παγκόσμια εξαφάνιση των βατράχων και όλων των αμφίβιων. Αυτό αποτελεί μέρος μιας γενικότερης προσπάθειας καθοδηγούμενης από την Παγκόσμια Ένωση Διάσωσης , που περιλαμβάνει και άλλα μέτρα διατήρησης στον τομέα αυτό.
Πολλοί από τους παράγοντες πίσω από την εξαφάνιση των βατράχων δεν είναι ακόμα γνωστοί. Εντούτοις, είναι σήμερα γνωστή η ύπαρξη ενός μύκητα σε διάφορα μέρη του κόσμου, ο οποίος προκαλεί τον άμεσο αφανισμό σε όλα τα είδη αμφιβίων στην περιοχή. Οι εδικοί είναι πλέον πεπεισμένοι ότι σε πολλές περιπτώσεις, η μόνη λύση είναι να τους διατηρήσουν σε ζωολογικούς κήπους και ενυδρεία με την ελπίδα να τα απελευθερώσουν αργότερα στη φύση. Αυτό θα απαιτήσει μια γιγαντιαία και συγχρονισμένη προσπάθεια, αλλά είναι και η μόνη λύση στην αντιμετώπιση της παγκόσμιας αυτής κρίσης.
Με στόχο την προώθηση οργανωμένης δράσης από ζωολογικούς κήπους και ενυδρεία, ειδικοί της ¨Ένωσης για τη Παγκόσμια Διάσωση, αντιπρόσωποι της Παγκόσμιας Ένωσης Ζωολογικών Κήπων και Ενυδρείων και άλλοι μέτοχοι, συναντήθηκαν από 12 μέχρι 15 Φεβρουαρίου στην πόλη El Valle του Παναμά, για να συζητήσουν πως θα μπορούσε να υλοποιηθεί ένα παγκόσμιο σχέδιο αντιμετώπισης . Προτάθηκαν νέα κριτήρια προτεραιότητας των ειδών και καλύτερες τεχνικές για αναπαραγωγικές εγκαταστάσεις και αποφάσισαν της δυνατότητες για άμεσα αποτελέσματα. Η συνάντηση οραματίστηκε μια οργανωμένη προσπάθεια της Ένωσης με πολλούς συνεργάτες για την “αποκέντρωση” του πλάνου με πολλαπλά κέντρα αναπαραγωγής. Υπήρξε μία σκέψη υπέρ της αναπαραγωγής στις περιοχές των χωρών που ζουν τα είδη σε κίνδυνο. Φυσικά, αναγνωρίστηκε και η σημασία της ύπαρξης εφεδρικών εγκαταστάσεων σε άλλες περιοχές. Η ισορροπία μεταξύ του μεγέθους της εγκατάστασης, των οικονομικών και της ευπάθειας, μένουν να αποφασιστούν.
Στο συνέδριο αναγνωρίστηκε πως αυτή η προσπάθεια είναι ένα μέτρο για να “γεφυρωθεί το κενό” και γι' αυτό κάλεσαν τις κυβερνήσεις, την ομάδα ερπετολόγων της Ένωσης για την Παγκόσμια Διάσωση και άλλους μετόχους , να παλέψουν για μία
άμεση απάντηση στην προσπάθεια αντιμετώπισης του αφανισμού των αμφιβίων.
Σημείωση:
Αυτό το άρθρο έχει αποδοθεί βάσει μιας είδησης που δημοσιεύτηκε από την
παγκόσμια ένωση ζωολογικών κήπων.
Πηγή: sciencedaily.com
Μετάφραση:
Στέφανος Μπαλαμπάνης
